Warm bad, koud biertje

Al speurend naar een souvenir dat onze tijd in Suriname het beste weergeeft – een parbobierdopje, hoor ik op links een bekende stem. Ik kijk op en zie, vanuit een 4wd in het drukke verkeer van Paramaribo, een vrolijk lachende Alberto zwaaien. Alberto is naast selfmade bioloog, antropoloog, politicoloog en taalkundige ook de manager van Isadou, een vakantieparadijs aan de Bovensurinamerivier. Wat leuk om hem nog even te zien!

Een week eerder zitten we, samen met Steve en Helena, na te suleren op de trap van Isadou. Terwijl Steve en Laurens kinderachtige, maar o zo grappige grappen maken (ik ben verliefd denk ik), vliegt er een papegaai over. Hop, de boom vlak naast ons in. Even later landt er een toekan, en dan nog een, en nog een! Helena en ik worden er spontaan enthousiaste vogelaars van. We laten de grappen van onze mannen voor wat ze zijn en kijken met ingehouden adem – en af en toe een klein opgewonden geluidje producerend – naar de kleurrijke vogels.

Op Isadou leert onze selfmade man Alberto ons scherp te zien en te luisteren. Hij leert ons over hoe de communicatieboom levens redt, welke palm het beste materiaal levert voor de traditioneel gebouwde huizen, welke planten gebruikt kunnen worden voor thee, welke giftig zijn en welke een potentieverhogende werking hebben. Zijn scherpe blik wijst ons op piepkleine kikkertjes en kameleons. Op spinnen zo klein als een speldenkopje én zo groot als je hand. Op kaaimannen, ibissen, papegaaien en doodshoofdaapjes. Hij neemt ons mee naar het Marrondorp Jaw Jaw, vertelt over de politieke situatie in Suriname en laat ons genieten van de Surinaamse eetcultuur. Hij leert ons dat het woord ‘bè’ binnen zijn Marronstam, afhankelijk van klanklengte en intonatie, zes verschillende betekenissen heeft. Knap staaltje ingewikkeldheid. Met mijn binnensmondse Brabantse gemompel zou dat geheid mis gaan en zou het dorp om de haverklap in opperste staat van paraatheid zijn wegens dreigend gevaar, terwijl ik alleen om een brood vroeg. Ik hou het dus maar bij de drie eenduidige (en tevens selfmade) woorden die we van hem leren en nog weken, maanden, misschien jaren zullen gebruiken: hangmatteren, suleren en parboreren. Dat verdient uitleg.

Hangmatteren laat zich wel raden. Lekker rusten in je hangmat na een dag werken, of gewoon, omdat het kan. Dat hangmatteren, dat doen ze goed hier. Bij zo’n beetje elk huis hangt een fraai exemplaar, niet zelden gevuld met een relaxed ogende Surinamer. ‘No spang’ mensen. Fijn. Wij doen heel relaxed mee.

Suleren is al net zo relaxed. De sula is een stroomversnelling en voor de Marrons die langs de rivier wonen een belangrijke plek. Het levert ze schoon water, schone was en verse vis. Daarnaast is de sula ook een plek om heerlijk in te spelen, te hangen, te badderen. Te suleren dus. Een prima tijdsbesteding vinden wij, een beetje suleren in je eigen natuurlijke whirlpool, om vervolgens te hangmatteren bij ons tijdelijke huisje op Isadou.

Het nuttigen van een koude Parbo in goed gezelschap, parboreren, is, moet ik met enig schaamrood op mijn kaken bekennen, onze nummer 1 activiteit in Suriname. Niet echt cultureel verantwoord, wel gezellig. Hoewel, qua culturele verantwoording; waar je ook kijkt, het Parbo-logo is nooit ver weg. Parbo is zo’n beetje het nationaal symbool. Ze kunnen de Surinaamse vlag net zo goed vervangen door een Parbo-bierviltje, aldus Laurens. Er wordt wat afgeparboreerd in Suriname en omdat wij geen spelbrekers willen zijn, dus ook door ons. De River Breeze in Domburg is negen van de tien keer plaats delict. Het restaurant fungeert als huiskamer voor de zeilers en als stamkroeg voor de Nederlanders die hier al jaren wonen. De stamgasten verwelkomen ons aan hun stamtafel waar djogo’s (literflessen Parbo) gebroederlijk worden gedeeld. Al parborerend wordt er gekletst, gewerkt, geroddeld, gelachen, gehuild, gezongen en gedanst.  Het is er fijn. Suriname is als een warm bad, met een koud Parbobiertje.

 

 

2 comments

  • Luuk

    Wat is Suriname mooi jullie hebben het geweldig weergegeven.
    Het lijkt wel of jullie in Blijdorp waren zonder hekken er omheen met al die vogels apen en andere schitterende dieren.
    Het is super hoe jullie de thuisblijvers blijven verbazen met het weergeven van hoe mooi de wereld elders is, bedankt!
    Stay in Paradise.

  • Michiel

    Mooie blog hoor! Leuk om even met jullie op te varen en hopelijk tot ziens. Hier op Dominica hebben ze wat ik noem ‘eensloksbier’; de biertjes zijn 25ml. Dat parboreert dus niet echt lekker.
    groeten Michiel, Joy

Laat een reactie achter op Luuk Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *